گویی افکار مزاحم، دیگر حتی به شب هم بسنده نمی کنند و قلمروی خود را گسترده تر کرده اند.

امروز صبح در آستانه بیداری با صورتی خیس از اشک برخاستم

اشکهایی که دلیلشلان برای خودم نیز پنهان است...

این سوال همچون نواری تکراری در ذهنم می چرخد: من در جستجوی کدام ناکجا آبادم که اینگونه خویشتن را به تباهی می کشانم؟